De muziek
Van spirituals tot gospel
Waar gospel vandaan komt: de spirituals van tot slaaf gemaakten, de zwarte kerk, Thomas Dorsey en hoe die wortels klinken in een concert in Harlem.
Reserveer je gospelplek in Harlem ↗De spirituals kwamen het eerst
Spirituals zijn christelijke liederen die verbonden zijn met Afro-Amerikanen. Ze vermengden Afrikaanse muzikale tradities met christelijke hymnen en ontstonden onder de slavernij in het Amerikaanse Zuiden. Vóór de emancipatie werden ze van oor tot oor doorgegeven in plaats van opgeschreven, en de eerste gepubliceerde verzameling, Slave Songs of the United States, verscheen in 1867. De liederen werden een manier om hoop en identiteit vast te houden onder onderdrukking, en ze vormen de oudere laag onder de gospel die je vandaag in een Harlemse kerk hoort. Vele worden nog steeds gezongen in concerten en kerken.
Worship out of sight
Tot slaaf gemaakten kwamen vaak bijeen in geheime samenkomsten die bekendstonden als hush harbors, buiten het zicht van opzichters. Uit die bijeenkomsten groeiden wat soms onzichtbare kerken worden genoemd, waar mensen vrij konden aanbidden. Daar bloeiden de spirituals. De eerste onafhankelijke zwarte gemeenten volgden in de jaren 1790, en in 1816 richtten Richard Allen en andere gemeenten de African Methodist Episcopal Church op, beschreven als de eerste volledig onafhankelijke zwarte denominatie. Zwarte kerken werden de setting waarin deze muziek werd bewaard en ontwikkeld.
Call and response
Veel van deze muziek is gebouwd op call and response. Een leadzanger improviseert een regel of een couplet, en de anderen antwoorden met een refrein. Dat patroon is een van de Afrikaanse elementen die de spirituals vormden, en field hollers worden gezien als een voorloper. Wanneer een gospelensemble een frase zingt en de zaal antwoordt, is dat dezelfde structuur aan het werk, meegedragen van de vroegste spirituals tot vandaag.
Songs you may know
Sommige spirituals zijn zelfs bekend bij mensen die nooit naar een gospelconcert zijn geweest. Swing Low, Sweet Chariot, Steal Away, Go Down Moses en Wade in the Water behoren tot de bekendste titels. Een concertprogramma wordt gekozen door de muzikaal leider, dus geen ervan is gegarandeerd in welk uur dan ook. Vooraf een paar beluisteren betekent dat een refrein misschien al vertrouwd is wanneer de zangers het bereiken, wat meezingen makkelijker maakt.
The Jubilee Singers
In 1871 begon een reizend a-capellakoor van studenten van de Fisk University in Nashville spirituals naar publiek ver buiten het Zuiden te brengen. De Fisk Jubilee Singers waren actief van 1871 tot 1878 en toerden in 1873 door Europa, en aan hen wordt toegeschreven dat ze spirituals populair maakten bij een breder en internationaal publiek. Hun concerten hielpen liederen die in besloten aanbidding waren gezongen te veranderen in een repertoire dat op een podium kon worden uitgevoerd, wat deel uitmaakt van de achtergrond van elk concert met spirituals vandaag.
Gospel takes shape
Gospel groeide uit de zwarte kerk en werd een apart commercieel genre. Horace Clarence Boyer traceerde het als een onderscheiden stijl tot pinksterkerken in het Diepe Zuiden rond 1906. De Grote Migratie droeg het vervolgens noordwaarts, en de jaren van 1945 tot 1955 worden de Gouden Eeuw van de gospel genoemd. Vroeg gospelgezang was vaak zonder begeleiding, met handgeklap en voetgestamp als ritme, wat verklaart waarom klappen zozeer deel uitmaakt van het geluid.
Dorsey, Jackson and the 1930s
In Chicago in de jaren 1930 wendde Thomas A. Dorsey zich tot gospel en richtte een uitgeverij op. Het jaar 1930 wordt vaak genoemd als het begin van de traditionele Black gospel, omdat de National Baptist Convention de muziek dat jaar publiekelijk omarmde. Dorsey bouwde de carrières uit van vele artiesten, onder wie Mahalia Jackson, vooral bekend van Precious Lord, Take My Hand en vaak de Queen of Gospel genoemd. Gospel zoals de meeste mensen het nu kennen, kreeg vorm in dat decennium.
Waar je naar luistert in Harlem
Een woensdagconcert in Harlem omvat gospel en spirituals, zodat je beide lagen in één uur hoort: de oudere liederen en de latere, meer voortstuwende gospel. De muzikaal leider stelt het programma samen, dus niemand kan een setlist beloven. Waar je wel op kunt letten is de structuur: een leidende stem, een antwoordend ensemble, het klappen dat de maat houdt en, zoals gasten het beschrijven, een uitnodiging aan de zaal om mee te doen.
Bronnen